Frequentiegids
Schumann-resonantiefrequenties en harmonische modi
De Schumann-resonantiefrequenties liggen rond 7,83 Hz, 14,3 Hz, 20,8 Hz, 27,3 Hz en 33,8 Hz. Het zijn de eerste vijf eigenmodi van de holte tussen het aardoppervlak en de ionosfeer; zwakkere modi gaan door boven 40 Hz. De tabel zet de vaak genoemde waarden naast wat een perfecte, verliesvrije holte zou opleveren.
| Modus | Vaak genoemd | Ideale holte |
|---|---|---|
| F1 | 7,83 Hz | 10,6 Hz |
| F2 | 14,3 Hz | 18,3 Hz |
| F3 | 20,8 Hz | 25,9 Hz |
| F4 | 27,3 Hz | 33,5 Hz |
| F5 | 33,8 Hz | 41,0 Hz |
De vaak genoemde modi
De referentiewaarden zijn ongeveer 7,83 Hz voor de grondmodus (F1), 14,3 Hz voor de tweede modus (F2), 20,8 Hz voor de derde (F3), 27,3 Hz voor de vierde (F4) en 33,8 Hz voor de vijfde (F5). Hogere modi bestaan rond 39 en 45 Hz, maar die zijn zwak en moeilijk van ruis te onderscheiden.
Dit zijn langetermijngemiddelden van veel observatoria, geen constanten uit een leerboek. Op een willekeurige dag ligt elke piek een paar tienden van een hertz boven of onder zijn referentie, en hoe hoger de modus, hoe meer hij doorgaans schommelt.
Waarom de modi niet gelijk verdeeld zijn
Als de holte een rechte buis was, zouden de modi eenvoudige veelvouden van de grondfrequentie zijn. De aarde is een bol, dus volgen de modi het patroon f(n) ≈ c / (2πa) × √(n(n+1)), waarbij c de lichtsnelheid is en a de straal van de aarde. Voor een perfecte, verliesvrije holte geeft dat ongeveer 10,6, 18,3, 25,9, 33,5 en 41,0 Hz.
De echte holte lekt energie: de ionosfeer is geen perfecte geleider en haar hoogte verandert tussen dag en nacht. Door die verliezen ligt elke waargenomen modus ongeveer 20–25% onder de ideale waarde. Daarom ligt de gemeten grondfrequentie rond 7,8 Hz en niet rond 10,6 Hz.
Wat een verschuiving kan aangeven
De frequentie hangt af van de effectieve geometrie en geleidbaarheid van de holte, die meebewegen met ionosferische en geomagnetische omstandigheden. De grondfrequentie volgt een dagritme dat samenhangt met zonlicht en met waar de zwaarste onweersbuien zijn, en kan verschuiven tijdens zonnevlammen of geomagnetische stormen.
Een verschuiving is een aanwijzing over de gemeten omgeving, geen volledige verklaring van de gebeurtenis die haar veroorzaakte. Vergelijk haar met het tijdstip, het seizoen en andere stations voordat je er betekenis aan geeft.
Lees frequentie naast amplitude
Gebruik F1 voor de positie van de grondpiek en Amp F1 voor het relatieve signaalvermogen. De duidelijkste interpretatie komt uit hun gezamenlijke tijdreeks, Q F1, het spectrogram en het tijdstempel, niet uit één opvallend getal.
Een felwitte vlek in een spectrogram betekent meer signaalvermogen over de hele band. Het betekent niet dat de frequentie naar een hogere modus sprong; beweringen dat "de frequentie van de aarde 40 Hz bereikte" ontstaan meestal doordat de kleurschaal als frequentie wordt gelezen.
7,83 Hz-tracks, binaurale beats en generatoren
Veel apps en video's verkopen "Schumann-frequentie"-audio op 7,83 Hz. Het menselijk gehoor begint rond 20 Hz, dus deze tracks gebruiken binaurale beats of een pulserende toon om het ritme te suggereren; ze reproduceren niet de natuurlijke elektromagnetische resonantie, die een signaal van magnetische en elektrische velden is en geen geluid.
Als je een frequentielijst gebruikt om een generator in te stellen, zijn de getallen hierboven de juiste referentie. Of luisteren ernaar effect heeft op mensen, is een aparte vraag die het onderzoek niet heeft beslecht; zie het overzicht van het bewijs over effecten op mensen.
Bron en meetmethode
Neem het mee
Volg live resonantieactiviteit in de EarthWave-app
Gebruik de mobiele app voor live metingen, activiteitscontext en optionele premiumgeschiedenis op iOS en Android.